Konya’da çocuk yaşta babasından öğrendiği mücellitliği 57 yıldır sürdüren Mahmut Sami Özcan, küçük atölyesinde Kur’an-ı Kerim ciltliyor. Özcan, “Babam ciltleri sabırla yapardı. Biz de ona yardım ederdik, orada aşılamış demek ki. Çocuk yaşta tamir yapmak, bizlere sabrı öğretti, bu işin özü sabır” dedi.
71 yaşındaki Mahmut Sami Özcan, baba mesleği mücellitliği 1969 yılından bu yana sürdürüyor. Bir iş hanındaki küçük atölyesinde şimdilerde yalnızca Kur’an-ı Kerim ciltleyen Özcan, mesleğin kendisine sabrı öğrettiğini ifade ediyor.
Tamiri mümkün olmayan eski kitapları ciltleyerek mesleğe başladığını belirten Özcan, “Ciltçilik mesleğine çocuk yaşta baba mesleği olarak başladım. Babam Kur’an-ı Kerim ciltlerdi. Beni dükkanına götürürdü, ben de onun cilt yapmasını izlerdim. Söküp dikmeyi o zamanlarda öğrenmiştim. Bir süre sonra babam benim bir matbaada çalışmamı istedi. Orada çalışarak matbaacılığı öğrendim. Babama da yardım ederdim. Tapu ve dairelerinin ciltleme işleri olurdu. Beni de götürürdü. O ciltler büyük olunca yıpranmış, buruşmuş halde olanları sabırla açardık. Şimdi düşünüyorum, yapılması mümkün değil. Üste para verseler de yapılmaz” diye konuştu.
"Çocuk yaşta tamir yapmak bize sabrı öğretti"
Babasının vefatından sonra ciltçiliğe devam ettiğini anlatan Özcan, “Babam o ciltleri sabırla yapardı. Biz de ona yardım ederdik, orada aşılamış demek ki. Çocuk yaşta tamir yapmak, bizlere sabrı öğretti, bu işin özü sabır. Çünkü tamir yapmak insana ağır geliyor. Eski bir şeyi düzelteceksin, yenileyeceksin, yapıştıracaksın. Malzeme yok, kağıt yok o zorluklar içinde biz bu işe alışmış olduk. Babam vefat ettikten sonra ağabeyim ciltçilik işini benim yapmamı önerdi. O bana biraz daha yapılabilecek şeyleri öğretti. Babamdan sonra ben devam ettim ve Kur’an-ı Kerim ciltliyordum. Sonra karar aldım, sadece Kur’an-ı Kerim ciltlemeye başladım. Elhamdülillah, Kur’an-ı Kerim ciltlemeye çalışıyorum. Tamirini yapıyorum, eksikliklerini gideriyorum, bu da bana huzur veriyor, mutlu oluyorum” dedi.
"Sabretmek Allah'ın bir hikmeti oluyor"
“Bazı kişiler Kur’an-ı Kerim’in yenisini alırım diyor. Bu bana ağır geliyor. Yıpranmış Kur’an-ı Kerim’i hor görüyorsun, ikinci sınıfa koyuyorsun. Kutsal kitap, bunu değerlendirmek lazım. Bir hastayı, hastaymış diye morga mı gönderirsin? Tedavisine bakarsın, gerekeni yaparsın. Yaşına bakmamak lazım, sağlığına bakmak lazım. İngiltere’den, Almanya’dan, Hollanda’dan Kur’an-ı Kerim ciltlemeye gelenler oluyor. Sabır şuradan başlıyor. Yapacağın işin önemi neyse ona göre sabretmek lazım. Kur’an-ı Kerim olunca sabretmek Allah’ın bir hikmeti oluyor. ‘Sen nasıl sabrediyorsun’ diyorlar. Allah’ın işi diyorum. Parasına da bakmadan aynı fiyata çok yıpranmış Kur’an-ı Kerim ciltliyorum. Hiç gocunmuyorum, yorulmuyorum. Zaten Kur’an-ı Kerim’e eline alıp bakmak huzur veriyor. Bunu yaşayan bilir.”
